Աչաջուր համայնքին սպառնացող հիմնական վտանգներն են բարձր տոկոս կազմող գործազրկությունը: Բնակչության արտագաղթի աճող տեմպը իր հետ ծնում է բազմաթիվ սպառնալիքներ, այդ թվում որակյալ ռեսուրսների կորուստ, ժողովրդագրական վիճակի վատթարացում:
Հայաստանից արտագաղթի պատճառներից հիմնականները կապված են զբաղվածության հիմնախնդիրների, ներառյալ ինչպես ընդհանուր առմամբ աշխատատեղերի, այնպես էլ ըստ մասնագիտության աշխատանքի բացակայության, և ամենակարևորը` արժանավայել ապրուստ ապահովող վարձատրությամբ աշխատատեղերի պակասի հետ:
Նօրաթերթ.am-ը հարցում կատարեց Տավուշի մարզի Աչաջուր, Լուսաձոր և Սևքար համայնքներում՝ պարզելու, թե բնակիչները ինչպիսի պայմաններում են ապրում:
Աչաջուր, Լուսաձոր և Սևքար համայնքի բնակիչները որպես էմիգրացման հիմնական պատճառ նշում էին աշխատատեղերի բացակայության գործոնը:
«Եգիպտացորեն, կարտոֆիլ, լոբի ենք ցանում, հաշմանդամության թոշակ եմ ստանում, բայց չենք կարողանում հոգալ ընտանիքի հոգսը:Գյուղի և գյուղացու հանդեպ հոգատարության, պետական աջակցության պայմաններում միայն հնարավոր կլինի խթանել ներգաղթը»,- ասում է Աչաջուր համայնքի բնակիչ Վալյա Եգանյանը:
«Շատ դժվար ենք ապրում, չենք աշխատում, էշով անտառից փայտ եմ բերում, ծախում, որ ապրեմ, կարող է երեխես սոված մնա: Էշն է մեզ պահում: Վարկերից չեմ օգտվում, վախում եմ: Լոբու սարի էլ եմ բերում, հատը 50 դրամով վաճառում եմ»,-ասում է Լուսաձոր համայնքի 50-ամյա բնակիչը:
24-ամյա Արփինե Սարգսյանին էլ հանդիպեցինք Սևքար համայնքի հագուստի խանութում: Պետությունից չի դժգոհում, երազանքներից մեկն է համարում համայնքում սրճարան ունենալը, այնքան է մտածել սրճարան ունենալու գաղափարի մասին, որ որոշել է իր տանը ստեղծել այդ փոքրիկ սրճարանը:
Անահիտ Վարդանյան
